بیانیه مطبوعاتی انجمن جهانی پاسداشت حقوق بشر


اخیراَ آقای کاظم غریب آبادی فرستاده نظام حاکم بر ایران در اجلاس فصلی ستادحقوق بشر سازمان ملل متحد در ژنو مدعی شد که قوه قضائیه ایران بر اساس دین اسلام و عُرف جاری در کشور، و نه بر اساس معیارهای غربی مبتنی بر  سکولار- لیبرالیسم میگردد ، و هرگونه انتقاد و خرده گیری برآن از اصل و اساس بی ربط است!
اکنون به عرض اطلاع مجامع محترم مدافع حقوق بشر در سطح بین المللی توضیحی پیرامون  آنچه از دید آقای غریب آبادی “معیارهای ویژه عرفی- اسلامی”  است، ارائه میگردد.

نمونه اول- فساد مالی
در پی افشاگریهای شبکه جهانی خبررسانی تلویزیونی “دُرّ تی وی” ، کانال تلگرامی ” آمد نیوز “و پیگیریهای آقای دکترمحمودصادقی نماینده محترم مجلس شورای اسلامی مشخص شد که آقای صادق آملی لاریجانی رئیس قوه قضائیه، سالهاست که با “بلاصاحب اعلام کردن اموال سپرده مردم به شصت و سه حساب شخصی در تحت تصرف خود، سود بانکی ماهیانه این حسابهای بانکی را از همان ابتدای تصدی مسند ریاست قوه قضائیه تصاحب کرده و به جیب زده و برخلاف قانون اساسی، هیچونه گزارشی از وجود این حسابهای بانکی به مجلس شورای اسلامی نداده است.
از نظر معاییر “عُرفی- شرعی”  – مورد ادعای آقای کاظم غریب آبادی – حاکم بر قوه قضائیه در ایران، این فعل غیر قانونی ارتکابی توسط رئیس قوه قضائیه  صحیح و عین صواب است. اما برعکس خانم فائزه رفسنجانی به اتهام ” اظهارنظر ” در این خصوص محکوم به شش ماه حبس تعزیری شده اند.
نمونه دوم- فساد جنسی
اشخاصی که کارشان تعرض و تجاوز جنسی (پدوفیلی) با کودکان خردسال است و خودشان به زبان و دهان خودشان در نُه ساعت نوار صوتی به این قضیه اعتراف کرده و بطور مکتوب با دستخط و امضای خودشان مکررا توبه نامه نوشته اند، مصون از هرگونه پیگیری قضائی میباشند، اما قربانیان آنان مداوما مورد تهدید دستگاه های امنیتی قرار دارند. این نیز نمونه دیگری از معاییر “عرفی –شرعی” حاکم بر قوه قضائیه ایران و مورد اشاره آقای غریب آبادی است!
نمونه سوم – اعتراف گیری های استالینستی
نمونه دیگری از روش خاص قوه قضائیه مبتنی بر معاییر مورد اشاره آقای غریب آبادی دستگیری و بازجویی و اخذ اعتراف های دروغ و اجباری زیر شکنجه از کنشگران و فعالان حقوق بشری است. از جمله این موارد، یکی نیز مورد سرکار خانم هنگامه شهیدی است. به قرار اخبار موثق واصله، بازجویان زندان اوین با زیرشکنجه قرار دادن غیر انسانی خانم هنگامه شهیدی ایشان را وادار به اعتراف اجباری برعلیه خودش – با استفاده از  شیوه های استالینیستی- به داشتن روابط مخفی با بستگان بعضی از مقامات مملکتی از جناح اصلاحات کرده تا از این طریق در آستانه انتخابات ریاست جمهوری،  به تصفیه حساب جناحی با جریان معروف به اصلاح طلبان بپردازند!

نمونه چهارم – گروگانگیری
در این روش ، نظام حاکم بر ایران اتباع خارجی ( آقای نزار زاکا – شهروند آمریکایی – لبنانی ) و ایرانیان دو تابعیتی ( خانم نازنین زاغری – شهروند دوتابعیتی انگلیسی – ایرانی ) را با ترفندی به ایران می کشاند و بعد آنها را با اتهام جاسوسی بازداشت و زندانی و وادار به اعتراف به جاسوسی کرده و با استناد به این اعتراف احکام محکومیت به حبسهای طویل المدت بر علیه آنان صادر میکند، و آنها را در سلولهای زندان اوین قرار  میدهد تا در زمان مناسب به عنوان گروگان بتواند از آنها بر سر میز مذاکره و معامله با غرب استفاده کند.
دو مورد دیگر از قربانیان اخیر گروگانگیری در ایران احمد رضا جلالیان و رضا شاهینی هستند.
دکتر احمد رضا جلالیان یازده ماه پیش با اتهام جاسوسی بازداشت و هم اکنون 87 روز است که در اعتصاب غذا بسر میبرد .
رضا شاهینی شهروند ایرانی ​_ آمریکایی است که در تیر ماه گذشته با اتهام جاسوسی بازداشت و حکم ۱۸ سال زندان بر علیه او صادر کردند.

در رفتارهای قوه قضاییه رژیم ایران آنچه هیچ اهمیتی ندارد احترام به حقوق شهروندی و رعایت انصاف و عدالت و انسانیت است. روشها کاملا استالینیستی و شیوه تعامل با شهروندان کاملا مافیایی است.
عبدالفتاح سلطانی ، آرش صادقی ، آیت الله محمد رضا نکونام ، محمد علی طاهری ، نرگس محمدی ، اسماعیل عبدی ، احسان مازندرانی ، علی شریعتی و سایر زندانیان سیاسی- عقیدتی نمونه های متعددی هستند که گرفتار روشهای خاص قوه قضاییه رژیم ایران مبتنی بر معاییر مورد اشاره آقای غریب آبادی شده اند .  بر اساس این رویه قضایی هر شهروند ایرانی به هرنحوی بخواهد اظهار نظری کند در مخاطره است که بلافاصله با او نیز همین رفتارها معمول گردد.
انجمن جهانی پاسداشت حقوق بشر یادآوری می کند که شیوه مورد اشاره آقای کاظم غریب آبادی هیچ گونه مشروعیت شرعی و عرفی ندارد ، و به هیچ وجه توجیه کننده نقض فاحش و مستمر حقوق مسلم شهروندان ایرانی با همه تنوعهای قومی واعتقادی آنان نمی باشد.
انجمن جهانی پاسداشت حقوق بشر توجه خانم دکترعاصمه جهانگیر نماینده ویژه ستادحقوق بشرسازمان ملل متحد برای ایران را به این حقایق تلخ معطوف میدارد و مُصِرّاً از ایشان میخواهد که بجای اتلاف وقت در گفتگوهای دوجانبه بی حاصل با هیاتهای تعلیم دیده نظام حاکم بر ایران برای بحث پیرامون ضرورت رعایت حقوق بشر و تغییر رویه قوه قضائیه(!!) راهی برای مسافرت به ایران و ملاقات با شکنجه شدگان و خانواده های آنا ن و بازدید از زندانها پیدا کند.
انجمن جهانی پاسداشت حقوق بشر
لندن- انگلستان

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر