تصوف نعمت اللهی گنابادی و نواهای موسیقایی از هندوستان تا ایران

همکاری دکتر شهرام پازوکی - عضو هیات علمی موسسه حکمت و فلسفه ایران با آقای حسین سلیمانی  موسیقدان و نوازنده با همراهی پژوهشگرانی از سراسر دنیا

«حسین سلیمانی» – آهنگساز – که به تازگی آلبوم «روزهای خوب» را منتشر کرده است، هم‌اکنون مشغول پژوهش دربارهٔ ۱۲ نفر از «اقطابِ» صوفیان نعمت‌اللهی با تبار ایرانی از نسل «شاه نعمت‌الله ولی کرمانی» است که از قرن نهم تا ۱۲ هجری در محدودهٔ حیدرآباد هند زندگی می‌کرده‌اند. روش این پژوهش بر مبنای موسیقی است، انگار این افراد بر این اعتقادند که با زبان ناله‌های جانسوزِ کمانچه می‌توان دل تمامی انسان‌ها را نرم کرد و به بیان مشترک رسید.
بنا به گزارش سما بابایی از سایت "موسیقی ما" به دلیل فضای عارفانه – صوفیانهٔ موسیقی ایرانی و بین‌المللی بودن زبان موسیقی در این پروژه که اساتید دانشگاه از فرهنگ‌های مختلف در آن حضور دارند، از موسیقی برای شناساندن فرهنگ و هنر غنی ایران و از طرفی شناساندن این صوفیان به مردمِ فرهنگ‌دوست استفاده شده است. قرار است پس از اتمام تحقیقات، این مجموعه به صورت صوتی و مکتوب منتشر شود.
این پژوهش با کمک دکتر شهرام پازوکی – عضو هیئت علمی موسسهٔ حکمت و فلسفهٔ ایران، دکتر تقی عابدی از کانادا، دکتر محسن معصومی – عضو هیئت علمی دانشگاه تهران، دکترضیاءالدین شکیب از لندن، دکتر فاطمه پروین – عضو هیئت علمی دانشگاه عثمانیهٔ حیدرآباد، دکتر مصطفی شکیب – رئیس دایرةالمعارف اسلامی دانشگاه عثمانیهٔ حیدرآباد و توسط حسین سلیمانی انجام می‌شود. نکتهٔ جالب در این میان، این است که اشتراک تمامی این فرهنگ‌ها و افراد حاضر دراین پروژه، «موسیقی» به عنوان یک زبان واحد است که تمامی فرهنگ‌ها با آن درگیر هستند.
اجرا‌ها در طی این پژوهش به صورت تک‌نوازی کمانچه توسط حسین سلیمانی انجام می‌شود و علاوه بر مطالعات کتابخانه‌ای، طبق هماهنگی‌های انجام شده، در تمامی مزارهای این صوفیان اجرای موسیقی ایرانی انجام می‌شود و همچنین اجراهایی در دانشکدهٔ هنر دانشگاه عثمانی برای علاقه‌مندان صورت می‌گیرد.
۹ نفر از این صوفیان چون شاه برهان‌الدین خلیل‌الله، شاه حبیب‌الدین محب‌الله، شاه کمال‌الدین عطیةالله، شاه برهان‌الدین خلیل‌الله دوم، شاه شمس‌الدین محمد اول، شاه حبیب‌الدین محب‌الله دوم، شاه شمس‌الدین محمد دوم، شاه کمال‌الدین عطیةالله دوم، شاه شمس‌الدین محمد سوم که همگی از نسل شاه نعمت‌الله ولی کرمانی هستند، در شهر بیدر مدفون هستند که در فاصلهٔ ۱۲۱ کیلومتری شهر حیدرآباد قرار دارد.
سه نفر دیگر شاه میر محمود دکنی، شاه شمس‌الدین دکنی و رضاعلیشاه دکنی در محلی به نام درگاه شاه محمود مدفون هستند که در داخل شهر حیدرآباد قرار دارد. بعد از این صوفیان، دوباره رشتهٔ تصوف به درون ایران که همیشه مهد هنر و عرفان بوده است برگشت و تا سلطان‌علیشاه گنابادی ادامه یافت.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر