دروغپردازیهای سایتهای تکفیری بیچاره ضد امنیتی را پایانی متصور نیست


سایت بیچاره تکفیری موسوم به "فرقه ها" که ناگهان با غارت بخشی از بودجه بیت المال مانند قارچ از زمین نمناک سربیرون زده با انتشار یک عکس، مطالب خلاف واقع و آکنده از دروغ را سرهم بندی کرده تا بخورد بسیجیها بدهد و آنها را برعلیه دراویش تحریک کند تا آماده غائله سازی باشند همچنان که در قم و کوار و بروجرد و اصفهان و سایر نقاط ایران مرتکب شدند
در این سایت بیچاره تکفیری برای بازی با فهم و شعور بسیجی های مغزشویی شده هیچ محدودیتی وجود ندارد. آنها به دراویش برچسب های نادرست دروغگویی میزنند تا دروغگویی و خبث ذاتی خود را بپوشانند. آنها مزد میگیرند که دروغ بنویسند و تهمت بزنند.
نمونه ای از این شیوه رذیلانه دروغپردازی، عکسی است که در صفحه اول سایت تکفیری فرقه ها انتشار یافته و عینا در سایتهای بیچاره تکفیری دیگر نیز قابل ردیابی است. در اینجا دوشخص معمم دیده میشوند. شخصی که به نام آقای صالحعلیشاه معرفی شده ، آقای صالحعلیشاه نیستند بلکه حضرت آقای رضاعلیشاه میباشند و آن شخصی که به نام رضاعلیشاه معرفی شده ارتباطی نه به آقای صالحعلیشاه و نه به آقای رضاعلیشاه دارد و  فقط فردی از بستگان این خانواده است!!
آری، گردانندگان سایتهای تکفیری بیچاره گه پیروان فرقه ضاله ضد امنیتی هستند  با ارائه عکسهای برگرفته از آلبومهای قدیمی حتی درمعرفی چهره ها هم رعایت راستگویی و صدافت نمیکنند چون ذاتا خبیث و شیطان پرست و دروغگو هستند و به همین دلیل هم دست چپاول در بیت المال دارند!!
فاعتبروا یا اولی الابصار
گزارش زیر به نقل از سایت مزبور است:

“مهمان برنامه ما آقای مصطفی آزمایش از پاریس با ما هستند”؛ این جمله‌ای است که مجری شبکه دولتی انگلیس «بی‌بی‌سی فارسی» در برنامه ویژه‌ای که به دراویش اختصاص یافته بیان می‌کند تا سخنگوی دراویش بتواند درباره  فعالیت فرقه و اتفاقات اخیر صحبت کند.
به گزارش فرقه ها، فرقه «دروایش گنابادی» جنجالی‌ترین فرقه در ایران است که خود را در سلسله‌ای معنوی به «حسن بصری» و سپس امام علی (ع) متصل می‌دانند. فرقه‌ای که طبق طبقه‌بندی فرق جزء تصوف در تشیع محسوب می‌شوند. خود را ۱۲ امامی‌می‌دانند و اگرچه پیرو طریقت هستند اما شریعت را پس نزده و بر ظاهر دین متمایلند.
اگر چه از دوره ملاسلطان بیش از یک قرن نمی‌گذرد و سابقه تشکیل این فرقه چندان زیاد نیست اما در دوره پهلوی رشد چشمگیری داشت و خواسته یا ناخواسته همراه درباریان شد و مورد استقبال روشنفکران لیبرال قرار گرفت. لیبرال‌هایی که گمان می‌بردند تساهل «جان لاک» انگلیسی با تسامح «ابن عربی» اندلسی را می‌توان در یک جام نوشید؛ بر شهرت بازار این فرقه افزودند.
این فرقه رشد کرد و قد کشید اما در خانقاه‌های زیبا و تازه تاسیس این شهر و آن شهر بیش از آنکه اصول کلینی و بحار مجلسی خوانده شود، مثنوی مولانا ورق زدند و منطق الطیر عطار شنیدند. هر چه می‌گذشت فاصله آنها از بطن سنت بیشتر می‌شد و مدرن‌تر می‌شدند.
بحث جدال فقها و صوفیان، یکی از قدیمی‌ترین بحث‌های کلامی‌در دین اسلام است. در دوره‌های مختلف دیدگاه‌های گوناگونی درباره تصوف بوده و از تکفیر تا تقدس آنها پیش رفته‌اند اما هر چه بوده این بحث‌ها به عنوان یک مسئله درون دینی استفاده می‌شد. اما قصه دراویش این سال‌ها کاملا متفاوت شده است.
هر وقت خبرهای مربوط به حاشیه‌های تصوف در کشور زیاد می‌شود و خبر از درگیری، تحصن و یا اغتشاش این فرقه است حدس می‌زنیم که باید بیش از همه در قم یا نجف سر و صدا بلند شود، محفلی برپا گردد، خطابه‌ای خوانده شود و علمای مختلف در رد این فرقه یا تأیید آنها فتوا صادر کنند. بالاخره این فرقه هنوز ادعا دارد ریشه خود را در معنویت دینی جستجو می‌کند و هنوز خود را سینه چاک سنت اسلامی‌می‌داند، اما انگار نه انگار، سکوت معنادار متکلمین و علما، سوال بزرگ این ماجراست!
واقعیت این است که این فرقه، دیدگاه‌ها، منش و جایگاه علمی‌قطب آن، مشروعیتی در نگاه متکلمین ندارد. ذات سیاسی این فرقه بسیار ابهت بیشتری نسبت به جایگاه علمی‌و معنوی آن دارد. شواهد بسیاری وجود دارد که بزرگان فرقه بسیار تلاش کرده اند تا علما و حتی مراجع را وارد بازی خود کنند، فتوایی به نفع خود بگیرند و کلاهی از این نمد بسازند. حتی به روایت شاهدین عینی، نورعلی تابنده؛ «مجذوب علیشاه»، قطب فعلی این فرقه، چند سال پیش در سفری به عراق سعی کرد خدمت آیت الله سیستانی برسد و تاییدیه بگیرد اما حتی اجازه ملاقات هم به او داده نشد!
نکته جالب در این ماجرا آنجاست که مصطفی آزمایش در صفحه تلویزیون بی‌بی‌سی فارسی حاضر می‌شود و رو در رو با مجری که اصلا ادعای دینداری هم ندارد می‌گوید: “ما پیرو قرآن هستیم و هر کس به دنبال حقیقت اسلام است به این فرقه علاقه دارد!” «بی‌بی‌سی فارسی» که اگر لازم باشد رسانه حامی‌عرفان اسلامی! نیز می‌شود، کم بود «مهدی پرپانچی» مجری برنامه نعره‌ای بزند، کروات از تن بدرد و قالب تهی کند حاشا که درویش در گلیم غصبی بخسبد!
به راحتی می‌توان فهمید، فرقه دروایش گنابادی دیگر یک بحث درون دینی نیست. ابطال دیدگاه‌های آنها در سنت فکری فقهای کنونی اسلام واضح است. گمان نکنم کسی از فقرای فرقه هم قبول داشته باشد که دکتر تابنده؛ مجذوب علیشاه اکنون یک عالم برجسته اسلامی‌است و جانشین مناسبی حتی برای پدر و پدربزرگش باشد. کلام اسلامی‌و فقه اسلامی‌مشروعیت و حقانیتی برای این فرقه پر سرو صدا قائل نیست و از همین رو بحث فرقه دراویش از یک درگیری کلامی‌به موضوعی حقوق بشری تبدیل شده است و سطح بحث درباره حقوق آنها همانند بحث درباره حقوق بهاییان، شیطان پرستان، بوداییان و فرقه‌هایی است که ریشه‌های اصیل دینی ندارند.
به نظر می‌رسد آنها هم دیگر امیدی به تمدن اسلامی‌ندارند تا درون آن مشروعیت پیدا کنند. دیگر چندان میلی ندارند مباحثه علمی‌کنند و سراغ علما و مراجع نمی‌روند و برای نشان دادن حقانیت خود حدیث بلند نمی‌خوانند. مرغ امید آنها به جای دیگری کوچ کرده از همین روست که امیدشان به گزارش «احمد شهید» از سازمان به اصطلاح عفو بین الملل است. همچنین دعا می‌کنند صادق صبا، مدیر «بی‌بی‌سی فارسی» در لندن به اتاق خبر زنگ بزند و بگوید خبر دراویش را به عنوان خبر اول اعلام کنید!/ امپراتوری دروغ

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر