انتشار یک مقاله در فضای سایبری

سایت فرقه ها از سایتهای وابسته به مرکز فرق و ادیان اداره اطلاعات بسیج - سپاه اقدام به انتشار مطلبی به نقل از فضای فیس بوک کرده است. این مطلب به قلم شخصی نگاشته شده که بدون هیچ مقدمه ای از دوهفته قبل به ناگاه به اندرزگویی به دراویش و خرده گیری بر آنان پرداخته بود. وی در نوشته های دوگانه خود در خصوص دراویش کوشیده بود که با طرح مقوله رابطه "مرید و مرادی" میان مکتب تصوف از یک طرف ، و تشکیلات مختلف سیاسی مبتنی برروابط سلسله مراتب درونی از سوی دیگر ارتباطی برقرار نماید. بدون هیچگونه شرحی اقدام به انتشار مقاله مزبور  که در آن نویسنده مقاله های مذکور دوگانه به معرفی خود پرداخته است به نقل از سایت فرقه ها مینمائیم.

من مزدور هستم، شرافتم را فروخته ام، بسیجی هستم، پاسدار هستم، اطلاعاتی هستم، مجاهد بوده ام، بریده ام….
هرچه بگویید هستم، عاشورا هم نزدیک است… با درسی که از پیشوای تاریخی خود حسین گرفته ام، چشمانم را می بندم، هرکسی می خواهد از لیست دوستانم خارج شود، تشریف ببرد، من از نوجوانی خودم را وقف مردم و کشورم کرده ام و تا لحظه مرگ بر این خواهم بود. من خود را فرزند کوروش و آریوبرزن می دانم، فرزند بابک خرمدین و یعقوب لیث و ستارخان، از فردوسی مولانا تا سعدی و حافظ و خیام… فرزند گردآفرین و زینب پاشا و مریم بختیاری، فرزند طاهره قره العین و فروغ فرخزاد، فرزند کهکشانی از دلاورمردان و شیرزنان این مرز و بوم از آغاز تا به امروز…من همینم که هستم. خوشتان بیاید یا نیاید. با ساز کسی نمی رقصم. در برابر مصالح کشور و مردمم به مصلحت خوشامد این و آن روی نمی آورم. هرکجا تشخیص بدهم که حضورم به منافع مردم و کشورم خواهد بود در آنجا حضور خواهم داشت. با نشستن سازگاری ندارم، مدام در تب و تاب بوده و خواهم بود و شکی نیست که انسان ایستاده تا دم مرگ در معرض اشتباه است، چرا که زنده و پویاست… کسی که نشسته و مدام عیبجویی و ایرادگیری میکند و تکان نمی خورد به ظاهر اشتباهی هم نمی کند، اما بزرگترین اشتباه او همین نشستن و عیبجویی است. تهی است و طبل توخالی… افتخارش اشتباه نکردن است!!! انگار که مرده ها هم اشتباه می کنند… خیر مرده ها هستند که اشتباه نمی کنند. شاد هستم که در زندگی اشتباه داشته ام چون میدانم که چه بوده و چه هستم… چون هستم…
حال شما بگویید که هستید و آیا آنچه می نمایید هستید؟؟؟؟؟  گمراهانید در راه حق…. هرچه می خواهید تکه پرانی کنید، کنایه بزنید و توهین کنید… جز محتوای خود را آشکار نمی کنید. اما این پایان راه نیست، به یقین که روزی در برابر داور، بی پرده همدیگر را خواهیم دید. آن روز، روز سختی برای ریاکاران و پلیدان خواهد بود.  حامد صرافپور

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر